Turzyca cienkoźdźbłowa (Carex tenuiculmis)

Turzyca cienkoźdźbłowa to rzadko spotykana turzyca w uprawie ogrodowej. W szkółkach można spotkać pojedyncze okazy i sam natrudziłem się, żeby ją mieć. Jest turzycą, która kwitnie od czerwca do lipca. Kwiatostany są dość niepozorne i czasem, gdy rzadko ją oglądamy możemy przegapić to zjawisko. Nie są zjawiskowe niestety. Trawa ma zielone, cieniutkie liście, które są ostre i łatwo się pociąć podczas pracy przy niej. Dorasta do 1 metra wysokości, ale u mnie jest sporo mniejsza.

Jest to turzyca, która najlepiej rośnie w słońcu i tam tylko należy ją sadzić. Jest ozdobna z liści, więc idealnie nadaje się do zestawień barwnych. Lubi wilgotną glebę gdyż, jest wrażliwa na suszę i co najważniejsze musimy pamiętać, by była bardzo przepuszczalna. Jest trawą średnio mrozoodporną i należy ją okryć na zimę stroiszem lub podsypać grubą korą. Oczywiście z umiarem, gdyż ta turzyca jest wrażliwa na zalegającą wodę w ziemi. Nie sadzimy jej w zagłębieniach terenu.

Uschnięte liście turzycy cienkoźdźbłowej tylko wyczesujemy wiosną. Nie wolno ich ścinać tuż przy ziemi. Na zimę warto liście związać.

Jest to turzyca, która jest warta uwagi. Odpowiednio dobrane stanowisko i gleba pozwolą cieszyć się turzycą kilka sezonów. Jest wtedy bezobsługowa.