Manna jadalna (Glyceria fluitans)

Manna jadalna to bardzo pospolita trawa w Polsce i z powodzeniem spotkamy ją rosnącą przy brzegu stawów, jezior czy bagien. Jest to niezbyt efektowna trawa ozdobna. Pomimo tego spełni swoją funkcję zdobniczą przy oczkach wodnych lub w mokrych miejscach, gdzie inne rośliny sobie nie poradzą.

Jest to trawa dorastająca maksymalnie do 160 cm wysokości podczas kwitnienia. Liście maja od 5 do 25 cm długości. Są zielone, ostro zakończone i szorstkie. Kwiaty wyrastają na długich łodygach i tworzą podwójne wiechy. Nie są zbyt urokliwe. Na początku są zielonkawe później słomkowe (po uschnięciu). Kwitnienie manny jadalnej możemy zaobserwować od czerwca do sierpnia, ale kwitnienie może wydłużyć się do października. Widziałem również mannę kwitnącą już w maju. Trawa ta jest średnio ekspansywna. Rozrasta się krótkimi rozłogami podziemnymi jak i nadziemnymi. Jest trawą całkowicie mrozoodporną.

Manna jadalna kocha słońce i tam najlepiej się rozwija. W półcieniu też dość dobrze rośnie, ale trochę staje się wybujała. Nadaje się tylko na mokre gleby. Idealnie sprawdza się przy brzegach oczek wodnych czy innych zbiorników. Nie znosi gleb suchych. Ziarenka z jej kwiatów mogą być pokarmem dla ryb żyjących w oczku wodnym. Uschnięte liście możemy ściąć jesienią, by nie zanieczyszczały wody w oczku czy stawie.

 

Fot. Panek, publikacja na licencji CC-BY-SA-3.0, źródło: Wikimedia Commons.