Turzyca dzióbkowata (Carex rostrata)

Turzyca, którą możemy spotkać u nas w Polsce przy brzegach stawów, w szuwarach, na bagnach czy błotnistych łąkach. Wszędzie tam, gdzie jest bardzo wilgotno. Zatem szczególnie nadaje się do obsadzania brzegów oczek wodnych i stawów w naszych ogrodach. Turzyca dzióbkowata osiaga maksymalnie 1 metr wysokości (wszystko zależy od warunków siedliskowych). Może być też nieco niższa. Brązowe kwiatostany wyrastają z reguły na gładkich łodygach, chociaż u niektórych okazów koniec łodygi może być szorstki. Liście ma zielone, długie i lekko ostre. Z racji tego, że wytwarza rosłogi bardzo szybko się rozrasta i zbyt małych zbiornikach wymaga kontrolowania. Kwitnienie turzycy dzióbkowatej przypada na maj i czerwiec. Jest całkowicie mrozoodporna w Polsce.

Turzyca preferuje słoneczne stanowiska, ale w półcieniu też może rosnąć. Nadaje się tylko do sadzenia w bardzo mokrych glebach lub bagnach. Idealne stanowisko dla turzycy dzióbkowatej to brzegi zbiorników. Nie nadaje się na suche gleby, bo nie rozwija się prawidłowo w takich warunkach.

Na zimę liście tej turzycy usychają. Można je wyciąć jesienią, by nie zanieczyszczały zbiornika albo zrobić to wiosną. Jak komu pasuje. Może być alternatywą dla innych roślin bagiennych.

Fot. Jerzy Opioła, publikacja na licencji CC-BY-SA-3.0, źródło: Wikimedia Commons.